|
วันที่สูญเสีย...
14/08/2004 00:00:00
วันนี้ตื่นแต่เช้า เจอกุ้งนอนอยู่ข้างๆ เพราะพากุ้งมานอนบางบัวทองด้วยกัน
ตอนเช้าก็ไปทำบุญ ที่วัดป่าภูริทัต กุ้งบอกว่าชอบ เงียบดี สงบดี
ยังไม่ทันจะทำบุญเสร็จ เรื่องร้อนใจก็เข้ามา ลุงเสรี พ่อของพี่อ้อม เข้าฉุกเฉินที่ศิริราช ตั้งแต่ตี 5
ทุกคนก็รีบกลับบ้าน เก็บของ แวะรับพี่อ้อมที่บ้าน แล้วไปที่โรงพยาบาล
แม่บอกพี่อ้อมว่า คราวนี้พ่อเป็นหนักนะ ทำใจไว้บ้าง... เราก็ไม่คิดอะไรมาก เพราะเห็นว่า แม่พูดแบบนี้บ่อยๆ
ไปถึงหน้าห้องฉุกเฉิน... ชักจะยังงัยๆแล้วนะ ทำไมญาติมากันทุกคน ตามกันมาหมด ท่าจะไม่ดีแน่ๆ
พี่ชายที่เป็นหมอ ก็คุยกับแม่ว่า หมอเจ้าของไข้ บอกว่า คงจะรั้งไว้ได้ไม่นาน
ท่าทางวันนี้จะต้องอยู่โรงพยาบาลอีกนานแน่ๆ คงไม่ได้ไปทำงานแล้ว
เลยให้กุ้งนั่งรถไปเฝ้าเจ็กนก ที่พญาไท3 เพราะเจ็กผ่าตัด ไม่มีคนเฝ้า
ไม่กี่ชั่วโมงถัดมา หลังจากพวกเราผลัดกันไปกินข้าวทีละกลุ่ม หมอก็ออกมาเรียกแม่พี่อ้อมเข้าไปคุย
แอบมองข้างใน เห็นป้านั่งร้องไห้
พอป้าป้อมออกมา ก็พอจะรู้กันแล้วล่ะว่า ปล่อยลุงไปดีกว่า อย่าทรมาณลุงเลย
แค่ไม่กี่นาที พยาบาลก็ออกมาบอกว่า เสียแล้ว...
มองหาพี่อ้อม ไปกินข้าว ยังไม่กลับมา... ทำยังไงดีนะ จะบอกพี่อ้อมยังงัยดี สงสารจัง
เราเดินไปรอพี่อ้อมแถวทางเข้า เห็นพี่อ้อมวิ่งเข้ามาคนเดียว ถามว่าพ่อเป็นยังงัยบ้าง...
เราได้แต่โอบพี่อ้อม แล้วบอกว่า พ่อไปแล้ว... พ่อไม่เจ็บแล้วนะ เข้มแข็งไว้...
พี่อ้อมร้องไห้ ทุกคนร้องไห้
แล้วก็ช่วยกันจัดการเรื่องงานศพ จะไปตั้งที่วัดพระศรี แต่วันนี้ไม่มีศาลาว่าง มีว่างพรุ่งนี้ 1 ศาลา ศาลา 14 ก็เลยตกลงกันว่า ฝากลุงไว้ที่โรงบาลก่อน พรุ่งนี้ค่อยมารับออกไป
โทรหาเบียตอนลุงเสีย เบียร์ไม่รับโทรสับ วันนี้เบียร์พาเพื่อนผู้ ญ ไปสนาม เบียร์ไม่ได้บอกหรอกว่าใคร
เมื่อคืนคุยกัน เบียร์บอกว่าจะไปซ้อมทั้งเสาร์ทั้งอาทิตย์ มีนเลยบอกว่า วันเสาร์มีนคงไปช่วยไม่ได้นะ เบียร์ตอบทันที...งั้นเบียร์พาผู้หญิงไปนะ ให้มั้ย? ยังไม่ทันจะตอบเลย กำลังอึ้งๆอยู่ เบียร์ก็บอกว่า... ต้องให้ เพราะคุยกันแล้วว่ามีรัยให้บอก ถ้าไม่ให้ ก็จะไม่บอก... อืมมม ก็ไปสิ จะพาใครไปอะ เบียร์บอกว่า ยังไม่รู้เหมือนกัน มีนก็บอกว่า อืม รู้แล้วก็บอกด้วยแล้วกัน... แล้วเบียร์ก็ไม่ได้โทรมาอีก ตอนเช้าโทรไปปลุกให้เบียร์ไปสนาม แต่ก็ไม่ได้ถามว่าจะพาใครไป ไม่ได้คิดอะไร
เบียร์โทรกลับมา ตอนที่ยังอยู่ที่โรงพยาบาล บอกว่าเพิ่งออกจากสนาม กำลังกินข้าวอยู่ เราเลยถาม กินกับใครเหรอ... กับเพื่อน... ก็ถาม เพื่อนชื่อรัยง่ะ เบียไม่ตอบ ถามแต่ว่ามีอะไร ก็บอกไป ว่าลุงเสรีเสียแล้ว พุ่งนี้ไม่รู้จะได้ไปสนามรึเปล่า เบียร์ชวนเผื่อไว้ก่อนก็ได้
พอตกลงกันเรื่องลุงเสรีได้แล้ว ก็โทรหาเบียร์อีกครั้ง บอกว่าให้ไร้ cd ให้หน่อย วันนี้ว่างแล้ว เดี๋ยวจะไปหาที่บ้าน เบียร์ก็โอเค
พอกลับมาถึงบ้าน แม่อยากอัดรูปที่ไปงานเลี้ยงไปให้เพื่อนดู เลยไร้รูปลง cd รวมทั้งงานรับปรินยาบี กะจะไปอัดแถวบ้านเบียร์ แล้วก้อวิ่งไปบ้านอั๋นกับบี ไปดู vdo คลอดของอั๋น ญ ถ่ายตอนดึงออกจากท้อง กับตัดสายสะดือไว้.. ท่าทางอั๋น ช เห่อลูกมาก น่าอิจฉาจัง
กลับบ้านรีบเก็บของ ออกไปหาเบียร์
ไปถึง เบียร์ก็นอนอยู่แล้ว คงจะเห็นเราหน้าเส้าๆมั้ง ถามว่าเป็นไร เราว่า...เปล่า
ก็เปลี่ยนกางเกง ไปนอนข้างๆตามปกติ
แต่วันนี้เส้าจัง เครียดเรื่องส่วนตัวที่กลัวกรรมสนอง (ไม่อยากบอกว่าคือเรื่องอะไร) แล้วก็เครียดเรื่องลุงเสรี สงสารพี่อ้อม จะอยู่กันยังงัย แล้วถ้าคนต่อไปเป็นพ่อเราล่ะ เราจะทำยังงัย จะหาเงินที่ไหนมาเลี้ยงแม่ เลี้ยงยาย มาส่งบ้าน แค่คิด ก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้ว
กลายเป็นทำให้เบียร์หงุดหงิดไปซะ เพราะเบียไม่ชอบให้ทำหน้าเส้า ไม่ชอบให้ร้องไห้... ขอโทษนะ มีนไม่ได้ตั้งใจทำให้อารมณ์เสีย แต่เครียดจริงๆ
...ยังไม่จบ เดี๋ยวมาต่อ
3 Comment |
|
|
|
x
